Η περιεκτικότητα σε άζωτο στη διαδικασία τήξης χυτού χάλυβα και χυτού χάλυβα, λειτουργία, επιλογή πρώτων υλών έχει στενή σχέση. Για την τήξη σε επαγωγικό φούρνο, οι πιο άμεσες μέθοδοι για τη μείωση της περιεκτικότητας σε άζωτο στον χάλυβα είναι:
(1) Ελέγχετε αυστηρά την καθαριότητα και την ξηρότητα του σκραπ χάλυβα.
(2) Διατηρήστε επαρκή χρόνο βρασμού οξείδωσης και ταχύτητα, η οποία ευνοεί την εκκένωση αερίου.
(3) Ελαχιστοποιήστε ή αποφύγετε την έκθεση του χάλυβα στη διαδικασία συλλογής και ανάμιξης σκωρίας για να μειώσετε την απορρόφηση αερίου στον χάλυβα.
(4) Με την προϋπόθεση της διασφάλισης της επίδρασης της αποοξυγόνωσης, προσπαθήστε να συντομεύσετε το χρόνο της περιόδου μείωσης.
(5) Η χρήση προστασίας αερίου από χάλυβα και χύτευση προστασίας για τη μείωση της απορρόφησης αερίου από τη διαδικασία χύτευσης χάλυβα.
(6) Η χρήση μέσων απαέρωσης υπό κενό για διύλιση εκτός του κλιβάνου για μείωση της περιεκτικότητας σε αέριο. Αυτός είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αφαιρέσετε το αέριο στον υγρό χάλυβα.
(7) Το κλειδί για τον έλεγχο της περιεκτικότητας σε άζωτο του χάλυβα είναι ο αυστηρός έλεγχος της περιεκτικότητας σε άζωτο στα σκραπ του κλιβάνου, ειδικά η ποσότητα του υλικού επιστροφής που προστίθεται γενικά δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50%.
Καθώς ο χυτός χάλυβας τελικής αποξείδωσης του αλουμινίου παρουσία αλουμινίου είναι αναπόφευκτος, σύμφωνα με την ανάλυση και την πρακτική πολλών ερευνητών, η ποσότητα του υπολειπόμενου αλουμινίου στο χυτό χάλυβα θα πρέπει γενικά να ελέγχεται μεταξύ {0}}.025% σε 0,050% είναι κατάλληλο. Επειδή η ποσότητα του υπολειμματικού αλουμινίου στον χάλυβα είναι πολύ χαμηλή, θα επηρεάσει την περιεκτικότητα σε διαλυτό σε οξύ αλουμίνιο στον χάλυβα, επηρεάζοντας έτσι τον βαθμό αποξείδωσης του υγρού χάλυβα. Το υπολειμματικό αλουμίνιο στον χάλυβα είναι πολύ υψηλό εκτός από το ότι επηρεάζει το σχήμα και την κατανομή των εγκλεισμάτων στον χάλυβα, αλλά επίσης αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εύθραυστου σπασίματος. Μερικοί ερευνητές έχουν μελετήσει το προϊόν συγκέντρωσης αζώτου και αλουμινίου σε μια συγκεκριμένη ποιότητα χάλυβα για να λάβουν τη σχέση μεταξύ της περιεκτικότητας σε άζωτο του χάλυβα και της ποσότητας αλουμινίου που προστίθεται: [%N]=0.345Al-0. 066Al+0.0102.
Μέσω αυτής της εξίσωσης σχέσης, αποδεικνύεται ότι η ποσότητα αλουμινίου που προστίθεται σε ένα συγκεκριμένο εύρος μπορεί να κάνει την περιεκτικότητα σε άζωτο στον χάλυβα να φτάσει στο ελάχιστο. Μετά τον υπολογισμό, σε συνδυασμό με τη διαδοχική επίδραση αποξείδωσης μαγγανίου και πυριτίου στην πρακτική λειτουργία, προτείνεται ότι η προσθήκη τελικής αποξείδωσης αλουμινίου πρέπει να ελέγχεται μεταξύ {{0}}.08% και 0,12% της ποσότητας χαλύβδινο νερό υπό την προϋπόθεση ότι δεν προστίθενται άλλοι τελικοί αποοξειδωτές.
